Spor müellifleri Galatasaray – Fenerbahçe maçını yorumladı!

ZEKİ UZUNDURUKAN – ANA SÜTÜ GİBİ HELAL GALİBİYET!

Galatasaray, Fenerbahçe karşısında aslanlar üzere bir derbi zaferine imza attı. Maçtan evvel A Spor’da yaptığımız yayında Fenerbahçe 11’ini görünce, ‘Bu savunma Fenerbahçe’nin başına iş açar, Galatasaray’ın da işini kolaylaştırır’ demiştim. İsmail Kartal’ın Skriniar’ın yanında Oppong’u oynatmayarak Brown ile başlamasının hem Skriniar’ın oyun kimyasını bozacağını hem de sol bekte oynayan Levent’in aksayacağını söylemiştim. Hakikaten o denli de oldu. İsmail Kartal kusur yaptığını fakat 55. dakikada görebildi ve Oppong’u oyuna alıp, Brown’u sol beke çekerek, Levent’i kenara aldı. İsmail Kartal, birebir dakikada Fenerbahçe’nin en büyük silahı Greenwood’u da kulübeye çağırdı ve Kerem’i oyuna attı. Greenwood’da büyük düşüş var. Alanda kaldığı müddet içinde Fenerbahçe’nin oyununa bir katkısı olmadı. Jakobs uygun marke etti Greenwood’u… Jakobs bu arada fevkalade bir maç çıkardı. Oyunun savunma tarafında çok çalıştı, atağa çıktığı anlarda da tesirli oldu Jakobs.

İlk yarıda sahanın tek hakimi Galatasaray’dı. Attığı iki golün dışında farka gidebilecek durumlar da yakaladı sarı-kırmızılılar. Fakat bu türlü büyük maçlarda yakaladığını atacaksın. Zira maç 90 dakika. Birinci yarıda Galatasaray ismine işler yolunda gitti. Ancak ikinci yarıda İrfan Can Kahveci’nin röveşatadan attığı jeneriklik golden sonra Fenerbahçe kendine geldi. İkinci yarıda daha fazla Galatasaray’ın üzerine giden ve daha fazla durum bulan bir Fenerbahçe izledik. Lakin son kısımda Galatasaray’ın tekrar alanda ezici bir atak üstünlüğü vardı.

Oyunun son 20 dakikasında yeniden oyunu tek kaleye çeviren bir Galatasaray izledik. Torreira iki net duruma girdi. Ederson dayanılmaz kurtarışlar yaptı. Leao golle burun buruna geldi. Fenerbahçe beraberlik golünü ararken arkada geniş boşluklar bıraktı. Galatasaray bu boşluklara çok uygun sızdı ve oyunu Fenerbahçe ceza alanında oynadı. Sarı-kırmızılılar, final paslarında ve final vuruşlarında biraz mahir olabilselerdi çok farklı bir sonuç ortaya çıkardı. Dün gece Fenerbahçe ismine sahanın en güzeli Ederson’du. Ederson maç boyunca yaptığı kurtarışlarla kalesinde devleşti.

Galatasaray’da ise ön plana çıkan fazlaca oyuncu vardı. Bunların başında zafere galibiyet mührünü basan Victor Osimhen’i söyleyebiliriz. Batrakov, derbide de Galatasaray’ı bir virtüöz üzere yönetti. Bütün atakları başlatan isim oldu Rus 10 numara. Lemina ve Torreira da maç boyunca arı üzere çalıştı; Fenerbahçe’nin oyununu bozdu. Lemina son dakikalarda Fenerbahçe atağında Skriniar’ın kafasında kale çizgisinden golü çıkardı. Derbide en kritik hamleyi yapan isim olarak kayıtlara geçti Lemina. İrfan Can’ın attığı golde Abdülkerim Bardakcı ve Uğurcan Çakır’ın yanılgısı vardı.

Galatasaray derbiyi çok güçlü bir oyunla kazanarak liderliğini sürdürdü. Ezeli rakibi ile arasındaki puan farkını da 6’ya çıkardı. Dünkü derbide şunu da gözlemledik. Galatasaray’ın güçlü bir oyunu var. Fenerbahçe’nin ise oturmuş bir oyunu yok. İki ekip arasında takım kalitesi bakımından da dağlar kadar fark var. Okan Buruk’un da hakkını teslim etmek lazım. Derbide İsmail Kartal’a teknik adamlık dersi verdi Okan hoca… Galatasaray, anasının ak sütü üzere bir derbi galibiyeti aldı.

MUSTAFA ÇULCU – HAKEM ŞANSI YANINDAYDI

Galatasaray, kendi seyircisi önünde öldürücü ön alan baskısı ile başladı. Fenerbahçe bu baskıyı kırmaya başlamıştı ki Osimhen farkı ortaya çıktı, goller geldi. İkinci yarıda Galatasaray’ın üstünlüğü ve denetimi vardı. Lakin; İrfan Can’ın jeneriklik golü ile Fenerbahçe oyuna ortak oldu. Oyunda dış şutlar tesirli oldu. Galatasaray galibiyeti hak etti. Atilla Karaoğlan’ın güçlü derbideki en büyük bahtı; İspanyol Carlos del Cerro Grande’nin VAR’da olması. Çok meslekli ve deneyimli. Dünya Kulüpler Kupası, Dünya Kupası, Şampiyonlar Ligi ve Uluslar Ligi’nin en şiddetli maçlarında vazife alan, almaya da devam eden yüksek bir profil. İspanya Süper Kupası’nın 2-7 Şubat 2027’de İstanbul’da olması ve Munuera’dan sonra Grande’nin de Süper Lig’imizde VAR vazifesi alması, iki ülke arasında futbol bağlantı çıtasını yükseltti. Grande demek UEFA’nın VAR çıtası demek. Açık ve bariz yanılgı, gözden kaçan ihlal olmadığı sürece devreye girmez. Maçın 16’ncı saniyesinde Lukaku- Abdülkerim çatışmasında hakem kelamlı ikazda bulundu.

3’te Batrakov’a denetimsiz hareketinde Skriniar’a sarı göstermeliydi, vermedi. 11’de Barış Alper’i kaçırınca iki eliyle iterek faul yapan ve umut vaat eden atağı kesen Skriniar’a gerçek bir sarı gösterdi. Barış Alper devamında göğüs attı; o da sarı görmeliydi. 19’da Skriniar-Sanchez çabasında Sanchez’e gösterdiği sarı balans sarısıydı. Karta gerek yoktu. 31’de Batrakov’u tutarak durduran umut vaat eden atağı kesen Kante’ye çıkan sarı kart yanlışsız. 36’da Greenwood-Jakobs uğraşından penaltı çıkmaz. Devam kararı hakikat.

45+1’de Galatasaray kulübelerinden kelamlı reaksiyon gelince hakem sarı kartlarını kullandı. 45+2’de direkten dönen top konumunda Brown’a denetimsiz faulü hasebiyle Osimhen’e sarı göstermeliydi, göstermedi. 54’te Osimhen’i sarılarak durduran Semedo’ya gösterdiği sarı yanlışsız. Şimdi top denetimi yok, topun yönü, kaleye uzaklık uzak ve ikinci bir Fenerbahçeli oyuncu var. Burada ‘Bariz Gol Şansından’ bahsedemeyiz. 67’de Batrakov-Guendouzi durumunda Galatasaray penaltı bekledi, devam kararı hakikat. O denli kolay temastan penaltı çıkmaz. Hakem birinci çeyrekte maçı denetimde önemli bocaladı. Faul ve disiplin uygulamalarında yanlışları oldu standardı yakalayamadı. Maçta skor akışı ve zora sokacak konum olmaması hakemin talihiydi.

HAKKI YALÇIN – SÜTBEYAZ ZAFER

Dün gece kazanmanın manasını hisseden kazandı. Kaygıların külünü karıştıranlar yeniden yandı ya da kendilerini yaktı. Zira Galatasaray ne kadar mertse Fenerbahçe o kadar korkaktı. Galatasaray ne kadar ataksa Fenerbahçe o kadar panikataktı. Galatasaraylı futbolcuları ivedisi vardı ve hem görsel hem de fizikî bir şov sundular. Rakibi açık vermeye zorlamak bir sanatsa, futbolun da bu türlü şovlara gereksinimi var.

Özellikle birinci yarının mutlak hakimi Galatasaray. Gideceği yeri bilen, savunması gerektiği alanın farkında olan, fizik ve niyet olarak da galibiyete formatlanmış bir kadro duruşu vardı. Her şeyden kıymetlisi şapkadan tavşan çıkaran sihirbaz da Galatasaray’daydı. Kuşatılmış her siperi yaracak ustalık Osimhen’de mevcutken, attığı ikinci gole bakınca, “gol atmak en çok bu adama yakışıyor” dedim. Grupta rakibine kendisini bu kadar güçlü hissettiren öbür bir futbolcu yok. Her durumda istikrarlı bir inatçılık.

İkinci yarıda durum daha farklı olabilirdi. Galatasaray’ın alana bıraktığı pusulada özne “istersem kazanırım!” Gizli özne; “kazanmaya yetecek kadar konum buluyorsam, o durumları harcamakta da sakınca görmüyorum!” Fenerbahçe’nin İrfan Can Kahveci’nin attığı golden sonra manevî bir direniş göstereceğini düşündüm palavra değil. Lakin kendini oynayanlarla, kendine oynayanlar arasındaki kalite farkı da Galatasaray’dan yanaydı.

Fenerbahçe Kulübü Skriniar’ı dikkatli baksın. Galatasaray’da Sanchez ne kadar mükemmelse, Skriniar o kadar biçareydi. Bütün durumlarda ekarte edildi. Üstelik Skrinar’ın daha maçın birinci çeyreğinde oyundan atılması gerekirdi. Barış’a yaptığı hareket sonrası sarı kartı gördü ancak Batrakov’un ayağına bastığı durumda verilmeyen sarı kart hakemin bu adamı muhafaza içgüdüsüydü. Birebir biçimde Sallai’de alanda futbolun yakışıksız yanını temsil edenlerden biriydi.

Galatasaray’da herkes formasının hakkını verince, gece de onlara hakkını verdi. Fakat çuvalla para aldığı halde kılını kıpırdatmayan Greenwood’a biri sorsa, “sen kimsin?” Alacağı karşılık belirlidir, “bu maçta da bir hiçim!” Fenerbahçe ismine bu mağlubiyete konulan teşhis; teknik adamın basiretsiz yanı. Bahtın rotasını kendi elleriyle değiştirenler, kendilerini değiştirmeyi düşünmediği için dün geceki sonuç kaçınılmazdı Kim göze alır, yarattığı enkazla yüzleşmeyi? Dikiş tutmaz gerçeklerin seçilmiş terzisi İsmail Kartal’a ayna tutsam dönüp bakar mı? Bu türlü adamlar için hiçbir şeyden sorumlu olmadıkları bencil bir yerdir aynalar. Ya da mızıkçılıkla süslü bir camekan!

LEVENT TÜZEMEN – VICTOR OSIMHEN İMZASINI KOYDU!

Galatasaray bilhassa birinci yarısını süper oynadığı derbide fark getirecek konumları kolaylıkla harcadı. Birinci yarıda Fenerbahçe’nin isabetli şutu yoktu. Lakin Barış Alper, Fenerbahçe kalesinde adeta konum üstüne durum buldu. Dünyanın en kıymetli santrforlarından biri olduğu söylenen -bana nazaran de çok doğru- Osimhen birinci yarıda attığı gollerle derbiye imzasını koydu. Barış’ın nefis yaptığı koşu ve denetim sonrası ara pası ile Osimhen’in attığı şut harikaydı. Galatasaray’da her oyuncu birbirlerine yardım ediyor, önde rakibe baskı yapıyor, durum üretiyorlar ancak final vuruşlarında isabetli olamıyordu. Batrakov orta sahayı bir maestro üzere yönetti. Torreira orta alanda yeniden inanılmaz toplar kazandı, Lemina agresifliği ve kolay oynama alışkanlığı ile Sanchez- Abdülkerim ikilisine nefes aldırdı. Sanhez’in takipçiliği, dikkati, karşıt kademeye girişleri akıl doluydu.

Özellikle Sanchez’in, Osimhen’in kafayla tamamladığı ve gol olan konumda Fenerbahçe kalesine gönderdiği top makuldü. Futbolda laubaliliğe yer yok. Galatasaray’ın skor avantajıyla başladığı ikinci yarıda birtakım oyuncuların maç bitmiş üzere davranmaları Fenerbahçe’nin direnç sağlamasına yol açtı. Hele İrfan Can’ın attığı röveşata golü sonrası Fenerbahçe moral buldu ve Galatasaray kalesine baskı yaptı. Bilhassa Okan hocanın Barış’ı çıkartıp Leao’yu alması ekibe olumsuz yansıdı. Portekizli oyuncu grup oyunundan uzak ferdî takılınca bir anda Galatasaray alanda 10 kişi çaba etmek zorunda kaldı. Yeterli oynarken Batrakov’un ve çabukluğu ile savunmaya katkı yapan Jakobs’un çıkarılması bence çok yanlıştı. Galatasaray derbiyi kazandı lakin ikinci yarıdaki oyun anlayışıyla tribünleri ve izleyenlere zahmetli anlar yaşattı.

SERKAN KORKMAZ – ŞAMPİYONLUK MESAJI

Bazı maçlar vardır, üç puandan çok daha fazlasını tabir eder. Galatasaray-Fenerbahçe derbisi de tam olarak bu türlü bir müsabakaydı. Tribünlerin nabzı yüksek, alandaki uğraş sert, beklentiler büyüktü. Şampiyonluk yarışının bahtını etkileyebilecek bu dev randevuda Galatasaray, kazanma isteğini ve büyük maç deneyimini alana yansıttı. Maçın en kıymetli öyküsü hiç kuşkusuz Victor Osimhen’di. Nijeryalı yıldız, birinci yarıda attığı iki golle Fenerbahçe savunmasına güç anlar yaşattı. Bitiriciliği, fizikî gücü ve mücadeleci yapısıyla derbinin yükünü omuzlayan Osimhen, sebep böylesine değerli bir oyuncu olduğunu bir sefer daha gösterdi. Osimhen sadece golleriyle değil, rakip savunmayı daima tehdit eden oyunuyla da grubuna büyük katkı sağladı. Derbi üzere kusur hissesinin az olduğu maçlarda yıldızların sahneye çıkması gerekir. Galatasaray’ın golcüsü de tam vaktinde sorumluluk aldı.

Galatasaray’ın galibiyeti sadece Osimhen’in gollerinden ibaret değildi. Lemina, orta alandaki çabasıyla kadronun direncini artırırken Batrakov da tesirli performansıyla galibiyette kıymetli rol oynadı. Böylesine büyük maçlarda yalnızca hamledeki yıldızlar değil, grubun istikrarını koruyan isimler de belirleyici olur. Galatasaray, kritik anlarda oyunun denetimini elinde tutmaya çalışırken bu oyuncuların katkısını hissetti. F.Bahçe’nin ikinci yarıda İrfan Can Kahveci ile bulduğu röveşata golü ise derbiye başka bir hoşluk kattı. Futbolun estetik tarafını hatırlatan bu vuruş, uğraşın heyecanını yine yükseltti. Fakat Galatasaray, bu golün akabinde panik yapmadan avantajını müdafaaya odaklandı. Ezeli rakibinin geri dönüş ümitlerine karşı ayakta kalmak, böylesine kritik bir maçta en az gol atmak kadar kıymetliydi. Böylesine yüksek tansiyonlu bir derbide hakemin idaresi de doğal olarak gündemin kıymetli başlıklarından biriydi. Atilla Karaoğlan’ın genel olarak güzel bir idare sergilemesi, futbolun konuşulması açısından olumlu bir noktaydı. Gelelim gecenin en değerli sonucuna…

Galatasaray, Fenerbahçe karşısında aldığı bu galibiyetle sırf ezeli rakibini mağlup etmedi; şampiyonluk yarışında da çok değerli bir adım attı. Derbilerde kazanılan üç puan, puan tablosundaki karşılığının yanında ekibe moral ve öz güven de kazandırır.

EMRE BOL – OTUR SIFIR!

Yok arkadaş; bu ligde Osimhen’i tutacak kimse yok! Yıllardır Galatasaray’ın Fenerbahçe’nin önünde olmasının tek sebebi santrforlardır. Resmen haksız rekabet adam! İsmail Kartal’ın şapkasından çıkardığı Archie Brown’un stoper oynaması durumu sarı- lacivertlilerin yenilgisini hazırlayan en büyük etkendi. Allah aşkına Osimhen’le Archie karşı karşıya bırakılır mı? Beni en çok üzen durum Fenerbahçe’nin oyunun hiçbir anında rekabet dahi edememesi! Birinci yarıda sarı- lacivertlilerin gol beklentisi 0.00! Bu türlü bir şey olabilir mi? Oyun sıfır, gol beklentisi sıfır, taktik sıfır, uğraş sıfır!

Bu kadar sıfırla nasıl şampiyon olacaksın? İkinci herkes yerli yerine geçip, alanda hayalet üzere dolaşan Grenwood çıkınca Fenerbahçe biraz olsun hareketlendi. Aklın yolu bir. Futbol dediğin şey bu kadar güç değil! Ederson olmasaydı ortaya tuhaf bir skor çıkabilirdi. İsmail Kartal tahminen maçı kazanmak için değil lakin kendini kurtarmak için topunu tüfeğini alana sürdü. Son dakikaların hayli heyecanlı olduğunu söylemek gerek. Sevgili Fenerbahçeliler bu yenilgi elbette dünyanın sonu değil. Lakin eminim sizlerde kadronun bu oyunla şampiyon olamayacağını görüyorsunuzdur. Ve hatta bu hocayla…